height="50" width="50">
,Ne
zaman vazgeçmeye kalksam yüreğim o kocaman haliyle dikildi karşıma.
Ben yüreğimin
sesini dinledim.
Ve yüreğim
aslında sendin.
Her sözcüğü
denedim aslında seni anlatmak için.
Her sözcüğün
üzerinde durup bin kere düşündüm.
Ya onlar anlatamadı seni ya sen onlara yetmedin.
Sözcükler yetmedi ya, renklere sarıldım bende.
Bir tek mavi anlattı seni.Maviye yakışan
yalnız sendin.
Ne kendimi sakladım ne de sözlerimi.
Duygularım içtendi.
Seni kendimi sever gibi sevdim.
Tutkuyla bağlıydım
sana ama sevdam senin tutsağın değildi.
Ben özgürlüğüme
düşkündüm
ve özgürlüğümde sendin.
Dinle sana bağımlı
olmadan senin haberin olmadan büyüttüm ben bu sevdayı içimde.
Sen olsanda büyümeye devam edecek olmasanda.
Sevmişim
bir kere seni,kurtuluşun yok sevgimden.
Seni özlemeyi en çok ben bilirim.Hiç yakınmadım seni
özlemekten.
Üstelik kavuşamama
ihtimali işlenmemiş soğuk bir taş gibi önümde dikilip dururken.
Sana dokunamamak yüreğimi
böyle acıtırken.
Bil ki ben yüreğimi
kanatan bu acıya inat dokunmadan tenine
SAATLERCE SENDE VE GÖZLERİNDE
KALABİLİRİM
21:25 - 19/1/2007 -
|