Sevgilim...
Bunlar aslında sana hiçbir zaman kuramayacağım cümleler biliyor musun...
Seni çok özledim’in ötesine gidemeyişinden; ifadelerim böyle gizli saklı köşelerde saklansın istedim....
yüreğimin feryatlarını
nasıl ki duymuyorsan görme de istedim...
Nasıl ki bilmiyorsan gözyaşlarımın miktarını... satırlarımı da bilemeyeceksin sevdiğim.
Seni ne kadar çok sevdiğimi her an biliyorsun. Bileceksin de...
Nefesimin yettiği son ana kadar
bileceksin seni sevdiğimi sevdiğim....
Fakat asla bilmeyeceksin seni özlerken çektiğim bunca kalp ağrısını...
Sen dökülen gözyaşlarımın can sıkıntısından olduğunu bilip, bana
kızarken “yeter artık üzme kendini” diye... ben aslında o an bile seni göremediğim için ağlıyor olacağım... Fakat her damlada beni eriten gözyaşımın sebebinin özleminin sancısı olduğunu bilmemelisin sevdiğim...
Gelemediğin için nasıl olsa
yeter benim üzüldüğüm... bir de senin
üzülmene dayanmazki benim yüreğim...
Sana işimin yoğunluğundan bahsedip tüm
stresimi oraya bağlamalıyım konuşurken.. Ve sen işime bu kadar önem
verdiğim için geç saatlere kadar çalışıp yorulduğum için üstelik eve
geç geldiğim için kızmalısın ki
ben buna üzülmeliyim sözde... (özde yokluğun beni kavururken...)
Yokluğuna yokluk eklediğim bugünlerde sensizliğin 3 haneli
rakamlarına yaklaşıyorum...
Oysa ben daha tek hanede tüketmiştim canımın bi parçasını...
yokluğuna çizik attığım her günde bir parça daha ömür gidiyor ömrümden... yarın güzel olacak
dediğin zamanları düşünürken bile mutlu olamıyorum... Bugün de dünün yarınıydı sevdiğimmm....
daha kaç yarın bekleyeceğiz böyle...
kaç ben tükenecek..
umuduma umut eklemeye çalışıyorsun hergün biliyorum... canımmmmm yorulma ne olur... olmuyor... seni
görmeden bir damla umut seremeyiz yüreğime... şu sensizlikten buz
olmus ellerim birkez olsun dokunmadan sana rahat nefes almaz bu can...
Sevdiğim...
Bunlar sana hiçbir zaman kuramayacağım cümleler biliyor musun...
Sırf sen üzülme diye...
Sadece özlediğimi biliyorsun sen...
oysa en az özlemim kadar acı çekiyorum ben...
| Son Sayfa | Sonraki Sayfa |